Rokitnik

(Hippophae) należy do rodziny oliwnikowatych. Odmianą najbogatszą w dobroczynne składniki jest rokitnik kruszynowy (Hippophae rhamnoides L.), rosnący na Dalekim Wschodzie, Syberii, Kaukazie, Zakaukaziu, Ukrainie, w Azji średniej. Jego jasnopomarańczowe, okrągłe owoce przypominają w smaku ananas, dlatego potocznie rokitnik nazywany jest ananasem syberyjskim. Z powodu znacznej zawartości witamin i substancji biologicznie aktywnych jego owoce od dawana wykorzystywane są w ludowej medycynie.

Śladami historii:
Wiedza dotycząca zastosowania rokitnika ma długie tradycje. Nasi przodkowie nie tylko wykorzystywali owoce tej rośliny w celach leczniczych, ale również chętnie je spożywali. Owoce rokitnika używane były powszechnie już w medycynie starożytnej przy nieprawidłowym działaniu żołądka, wątroby, dróg oddechowych, gośćcu oraz przy ropnych porażeniach skóry. W czasach antycznych Grecy stosowali je jako środek wzmacniający włosy. W indyjskiej i tybetańskiej medycynie owoce rokitnika wchodziły w skład wielu złożonych receptur rekomendowanych na przewód pokarmowy, zapalenia i ropnie płuc, a także krwotoki. Podczas pierwszej wojny światowej suszone owoce rokitnika stosowano w Rosji zamiast tabletek z witaminą C. W medycynie ludowej już przed wiekami dojrzałe owoce oraz wyciśnięty z nich sok zajmowały szczególne miejsce jako środek na brak apetytu a także zranienia i oparzenia słoneczne. Polecano je również do użycia wewnętrznego i zewnętrznego na wypadanie włosów, szkorbut (awitaminozę) i anemię. Wywar z liści był od dawna stosowany na Syberii i Ałtaju jako lekarstwo przy problemach reumatycznych, stanach zapalnych żołądka i przewodu pokarmowego. Suszone liście rokitnika służyły również do zaparzania aromatycznej, wielowitaminowej herbaty.

Skarbnica witamin:
Rokitnik jest jedną z nielicznych roślin zawierających w miąższu owoców olej tłusty oraz prawdziwe bogactwo witamin i mikroelementów. Wśród nich są witaminy z grupy B, witamina E, F, K, P, kwas foliowy, karotenoidy, czyli prowitamina A, antocyjany, flawonoidy, fosfolipidy, prowitaminę D, garbniki, cukry, kwasy organiczne oraz makro i mikroelementy takie jak żelazo, bor, mangan i inne. Chociaż w owocach rokitnika znajdują się znaczne ilości witaminy C, nie to stanowi o szczególnych właściwościach tej rośliny. Cenniejsza jest inna, rzadko spotykana zaleta - owoce rokitnika nie zawierają specyficznego enzymu askorbinazy niszczącego witaminę C i dlatego znacznie wolniej niż w przypadku innych roślin będących źródłem witaminy C ulega ona rozkładowi podczas przechowywania czy przetwarzania.

Antidotum na starość:
Jeżeli chodzi o zawartość witaminy E rokitnik przewyższa prawie wszystkie rośliny owocowe i jagodowe. Pod względem ilości witaminy K1 owoce rokitnika przewyższają czarną aronię, jarzębinę pospolitą, dziką różę, czarną porzeczkę. W owocach rokitnika stwierdzono obecność kumaryn, substancji aktywnych biologicznie, posiadających zdolność zapobiegania powstawaniu zatorów w naczyniach krwionośnych. Znaleziono również kwasy trój terpenowe: ursolowy i oleinolowy, charakteryzujące się, przede wszystkim, działaniem przeciwzapalnym, wzmacniającym, wspomagającym gojenie ran oraz obniżającym ciśnienie. Zaobserwowano również obecność alkaloidu serotoniny, uważanej powszechnie za hormon młodości z racji swych zdolności opóźniania procesów starzenia się organizmu. Zawarte w rokitniku kwasy organiczne: jabłkowy, winny, szczawiowy, bursztynowy, zapobiegają i osłabiają toksyczny wpływ lekarstw i promieni rentgenowskich na organizm człowieka.

Odbudowa zdrowia:
Jednym z najważniejszych aspektów działania oleju rokitnikowego jest jego zdolność do stymulowania procesów regeneracji. Olej rokitnikowy jest doskonałym środkiem wspomagającym układ pokarmowy. Łagodzi mdłości, wymioty, niestrawność, bóle brzucha i zgagę. Rosyjscy naukowcy dowiedli, że olej rokitnikowy ma pozytywny wpływ na proces regeneracji błony śluzowej oraz strun głosowych, przełyku i krtani. Właściwości regenerujące oleju rokitnikowego w przypadku oparzeń i odmrożeń zostały przez nich potwierdzone klinicznie już w 1958 roku. Olej rokitnikowy okazał się skuteczny jako środek regenerujący przy oparzeniach skóry wywołanych promieniowaniem. Zaobserwowano również, że posiada właściwości uśmierzające ból. Przyjmowany wewnętrznie podnosi odporność organizmu oraz uzupełnia niedobory witamin i minerałów. Jest znanym i cenionym naturalnym kosmetykiem używanym do pielęgnacji skóry i włosów.

Olej Rokitnikowy wykazuje działanie:
- regenerujące
- antyutleniające
- przeciwobrzękowe
- bakteriobójcze
- antymutagenowe

Wskazania do stosowania Oleju Rokitnikowego:

Szczególnie wskazany dla wzmocnienia prawidłowego działania:

- żołądka
- dwunastnicy
- jelita grubego
- narządów rodnych
- sutków u kobiet karmiących
- błon śluzowych
- układu krążenia
Polecany uzupełniająco przy:
- niedoborze witamin
- problemach skóry(oparzenia, odmrożenia,odleżyny) i włosów
Sposoby stosowania Oleju Rokitnikowego:
Wewnętrznie:
Pić od 2,5 kropli do 10 ml dziennie podczas posiłku. Przyjmować bezpośrednio lub dodać do jogurtu lub kefiru.
Zewnętrznie:
- smarować miejsca zmienione chorobowo
- płukać jamę ustną i gardło
- sporządzać kompresy
- stosować jako składnik maseczek na skórę i włosy
- stosować jako składnik lewatyw (1 łyżeczka na 0,5 litra przegotowanej wody)
- mieszać z kremami, balsamami lub oliwką

W razie choroby skontaktuj się z lekarzem i zastosuj do jego zaleceń. W żadnym wypadku kuracja ta nie zastępuje kuracji zapisanej przez lekarza.

Zamów olejek

Powrót do strony głównej